ปลาช่อนเจ็ดสียักษ์ ปลาในอินเดียที่พบโดยนักมีนไทย

ปลาช่อนเป็นปลากินเนื้อที่ดุร้าย แต่ปกติมันก็ไม่ค่อยจะกัดกันเท่าไร แต่กับปลาช่อนสวยงามที่มีมากกว่า 24 ชนิด จะมีอยู่ไม่กี่ชนิดที่ห้ามเลี้ยงตัวผู้ด้วยกัน หนึ่งในนั้นคือ ปลาช่อนเจ็ดสียักษ์ มาดูข้อมูลของมันกัน

ปลาช่อนเจ็ดสี
Advertisements

ปลาช่อนออแรนติ หรือ ปลาช่อนทองลายบั้ง หรือ ปลาช่อนเจ็ดสียักษ์ (Orange-spotted snakehead) ชื่อวิทยาศาสตร์ Channa aurantimaculata มีลักษณะทั่วไปคล้ายกับปลาช่อนบาร์กา (C. barca) แต่มีส่วนหัวโตและแบนกว่า สีพื้นของลำตัวและหัวเป็นสีเหลืองทอง แต่เกล็ดทั้งส่วนหัวและลำตัวมีจุดสีน้ำตาลเข้มขนาดใหญ่เกือบเต็มเม็ด ยกเว้นบริเวณข้างลำตัวที่เป็นลายแถบแนวขวางไม่เป็นระเบียบหรือเป็นแต้มกลมขนาดใหญ่ มีสีเหลืองทองเรียงกันในแนวยาว

เกล็ดข้างลำตัวประมาณ 51-54 เกล็ด ใต้คางและท้องมีสีขาว มีจุดสีน้ำตาลเข้มกระจายอยู่ทั่ว ครีบหลังและครีบก้นมีสีเหลืองอ่อน ครีบหลังมีก้านครีบทั้งหมด 45-47 ก้าน ครีบก้นมีก้านครีบ 28-30 ก้าน ครีบอกสีส้มมีสีเหลืองทองมีลายเส้นขวาง 6-7 แถบ

ปลาตัวผู้วัยโตเต็มที่จะมีครีบหลัง และครีบก้นขนาดใหญ่กว่าตัวเมีย มีสีสันสดใสมากกว่ามากโดยเฉพาะสีเหลือบม่วงอมน้ำเงินบนหัวและครีบหลัง ขณะที่ปลาตัวเมียจะมีบั้งสีเหลืองเป็นหลัก เหลือบสีอื่น ๆ ไม่สดเท่าตัวผู้ เมื่อมองจากด้านบนตัวผู้จะมีลำตัวเพรียวยาว และส่วนหัวที่กว้างกว่าตัวเมีย สามารถเพาะขยายพันธุ์ในตู้กระจกได้แล้ว โดยปลาตัวผู้จะเป็นฝ่ายอมและฟักไข่

Advertisements

มีความยาวเต็มที่ประมาณ 45 เซนติเมตร โตเต็มที่ได้ถึง 60 เซนติเมตร พบกระจายพันธุ์ในแม่น้ำรามบุตรา ซึ่งเป็นแควสาขาของแม่น้ำพรหมบุตร ในตอนเหนือรัฐอัสสัมและรัฐอรุณาจัลประเทศของประเทศอินเดีย

ตอนแรกมักถูกสับสนกับปลาช่อนบาร์กาเนื่องจากมีลักษณะใกล้เคียงกันมากและพบในแหล่งน้ำเดียวกัน แต่ได้ถูกอนุกรมวิธานจาก ดร.ปรัชญา มุสิกสินธร นักมีนวิทยาชาวไทย ที่ได้เข้าไปศึกษาปลาในประเทศอินเดียเมื่อปี ค.ศ. 2000

ในธรรมชาติจะอาศัยอยู่ในแหล่งน้ำในเขตป่าดิบชื้นที่มีความชื้นสูง และมีอุณหภูมิสูงในช่วงฤดูร้อน โดยจะขุดโพรงตามโคนรากไม้ได้ลึกถึง 2 เมตร เพื่อหนีความแห้งแล้ง และความหนาวเย็นในช่วงฤดูหนาว ก่อนและกลับขึ้นมาหากินอีกครั้งและสืบพันธุ์ดังเดิมในช่วงฤดูมรสุมและช่วงน้ำท่วมแหล่งที่อาศัยดังเดิม

อ่านเรื่องอื่น

Advertisements
แหล่งที่มาwiki